Yaarchi / Projekty / Domy / Dom Nad Morzem
Dom Nad Morzem
Projekt Architektoniczny | Dom
Historia
Punktem wyjścia była potrzeba zaprojektowania domu wakacyjnego dla rozbudowanej rodziny, w którym wspólne spędzanie czasu nie odbywa się kosztem prywatności i codziennej wygody. Projekt musiał zmieścić bogaty program funkcjonalny w bardzo precyzyjnie określonych ramach: powierzchnia zabudowy do 100 m², dwie kondygnacje, poziom posadowienia 50-60 cm, dach o nachyleniu 45-50° i wysokość budynku nieprzekraczająca 8,5 m.
Narracja
Najważniejszym gestem projektowym stał się przeszklony ogród zimowy z jadalnią, dzięki któremu udało się funkcjonalnie powiększyć strefę dzienną bez przekraczania dopuszczalnej powierzchni zabudowy. W praktyce dom działa więc jak obiekt o znacznie większym metrażu, a jednocześnie pozostaje formalnie niezwykle precyzyjnie wpisany w limit 100 m².
Rytm
Zamiast jednej otwartej hali z wszystkimi funkcjami parter został podzielony na wyraźne, następujące po sobie strefy. Taki układ porządkuje codzienne użytkowanie, daje większe poczucie przestrzeni i pozwala domu pracować zarówno w trybie spokojnego życia rodzinnego, jak i podczas większych spotkań towarzyskich.
Dom nad morzem to koncepcja domu jednorodzinnego w estetyce "bord de mer", zaprojektowanego z myślą o dużej, wielopokoleniowej rodzinie. Założeniem było stworzenie budynku, który przy powierzchni zabudowy ograniczonej do 100 m² będzie w stanie komfortowo pomieścić cztery małżeństwa z dziećmi, zachowując przy tym czytelny podział funkcji, lekkość nadmorskiego charakteru i rygorystyczne wymagania formalne działki.
Projekt został opracowany jako odpowiedź na bardzo konkretny problem projektowy: jak zmieścić rozbudowany program domu wielorodzinnego w formule domu jednorodzinnego, bez utraty jakości przestrzeni. Ograniczenia formalne były wymagające, ale to właśnie one stały się impulsem do szukania rozwiązań, które nie polegają na mechanicznym zmniejszaniu pomieszczeń, lecz na inteligentnym budowaniu relacji między nimi.
Kluczowym elementem parteru jest ogród zimowy mieszczący jadalnię. To dzięki niemu udało się uzyskać odczuwalnie większą powierzchnię użytkową i sprawić, że dom funkcjonuje jak obiekt o metrażu bliższym około 120 m², mimo że sama powierzchnia zabudowy wynosi jedynie 99,78 m². Było to rozwiązanie nie tylko formalnie korzystne, lecz także przestrzennie bardzo logiczne, bo wprowadza do wnętrza światło, głębię i dodatkową warstwę życia pomiędzy domem a ogrodem.
Na parterze świadomie zrezygnowano z jednej, całkowicie jednoprzestrzennej strefy dziennej. Zamiast tego dom został ułożony jako sekwencja różnych stref, które wzajemnie się otwierają, ale zachowują własny charakter. Od strony ulicy znajduje się główne wejście, a obok niego układ przedsionka, klatki schodowej oraz pokoju z prywatną łazienką. Równolegle zaprojektowano również przeszklone wejście prowadzące bezpośrednio do części salonowej, tak aby podczas spotkań i przyjęć można było wprowadzać gości od razu do reprezentacyjnej przestrzeni domu, bez konieczności przechodzenia przez bardziej techniczną strefę wejściową.
W dalszym etapie powstały dwa warianty piętra, oba oparte na tym samym parterze. Wersja pierwsza zakładała bardziej wyraziste, luksusowo wyglądające lukarny, które poprawiały charakter zewnętrzny bryły, ale pozostawiały więcej skosów na poddaszu i tym samym ograniczały wygodę użytkową części pomieszczeń. Wersja druga wprowadzała lukarny biegnące niemal przez całą długość dachu, co dawało mniej efektowny rysunek elewacji, ale znacząco zwiększało ilość pełnowartościowej przestrzeni na piętrze.
Projekt pokazuje, że nawet przy bardzo ciasnych warunkach brzegowych można stworzyć dom o dużej pojemności rodzinnej, jeżeli każda decyzja jest precyzyjna i podporządkowana całości. W tym przypadku architektura nie wynika z gestu formalnego, ale z konsekwentnego bilansowania przepisów, potrzeb użytkowników i atmosfery nadmorskiego domu rodzinnego.